بررسی 2 داروی مرسوم درایران، برای درمان همجنسگرایی

مارس 4, 2010 در 9:18 ب.ظ. · دسته‌بندی شده در نیم نگاه, گوناگون, گزارشات ، مقالات و تحلیل ها, بهداشت و سلامت

خیلی ها به غلط تصور می کنند که همجنسگرایی یک بیماری روانی (و حتی یک نوع اعتیاد)می باشد که با مراجعه  فرد همجنسگرا به یک روانپزشک و مصرف دارو ، فرد می تواند درمان شود (ویا ترک کند).

اما همانطور که در ابتدا گفته شد ؛ این یک باور کاملا اشتباه می باشد.

هر چند تاکنون دلیل قانع کننده و محکمی برای بیان علت گرایش افراد به همجنس خود، ارائه نشده است ، اما مطمئنا همجنسگرایی یک نوع اعتیاد نیست و همچنین نمی شود آن را یک بیماری قلمداد کرد که با تجویز و مصرف دارو بهبودی حاصل شود .

اما هدف از نگارش این مطلب این است که اگر به هر دلیلی تصمیم گرفته اید به یک روانپزشک مراجعه نمائید و در مورد گرایش جنسی خود با وی مشورت کنید ،در اینجا دو داروی مرسوم که در ایران برای درمان (!) همجنسگرایی توسط اکثر روانپزشکان تجویز می شود را بررسی می نمائیم  :

• فلوواکسامین (Fluvoxamine) یا لووکس (luvox) 

 

• ریسپریدون( Risperidone )

فلوواکسامین (Fluvoxamine)

نام تجاری: Luvox, Lovox CR
طبقه بندی درمانی: فلوواکسامین از گروه داروهای ضدافسردگی (مهارکننده های اختصاصی بازجذب سرتونین SSRI ) است که برای درمان اختلال اضطراب اجتماعی و یا اختلالات وسواس فکری- عملی که شامل افکار و اعمال تکراری است مورد استفاده قرار می گیرد.

راهنمایی های کلی:
چنانچه شما در هریک از حالات زیر بسر می برید، لازم است قبل از مصرف فلوواکسامین پزشک خود را مطلع سازید، زیرا ممکن است به آزمایش های خاصی در طول درمان احتیاج داشته باشید و یا از دوز دارویی که با شرایط شما سازگار است استفاده نمایید.
بیماری کبدی
حملات تشنجی یا صرع
اختلال دوقطبی
سابقه سوء مصرف مواد یا افکار خودکشی (اگر سن شما کمتر از 24 سال است)، هنگامی که شما برای اولین بار از فلووکسامین استفاده کنید، شما ممکن است افکار خودکشی داشته باشید، اگر شما علایم افسردگی و یا افکار خودکشی را در چندین هفته اول درمان داشتید به پزشک خود اطلاع دهید، هرگز خودسرانه دوز داروی خود را تغییر ندهید. علاوه بر این خانواده و مراقبان بیمار باید به تغییرات خلقی فرد آگاه باشند.
در صورت وجود حساسیت به فلوواکسامین، تیزانیدین، تیوریدازین، پیموزاید و یا مهارکننده های «MAO» مانند: ایزوکربوکسید، ترانیل سیپرومین، فنالزین، سلژیلین دیگر شما قادر به استفاده از فلوواکسامین نخواهید بود. بعضی از این داروها باعث عوارض خطرناکی می شوند، هنگامی که آنها با فلوواکسامین تداخل پیدا می کنند. شما باید بعد از قطع مصرفMAO ، حداقل 14 روز صبر کنید و بعد از آن فلوواکسامین را مصرف کنید، بعد از این که شما فلوواکسامین را قطع کردید، باید حداقل 14 روز صبر کنید و بعد از آن MAO را مصرف کنید.
مصرف در دوران بارداری: فلوواکسامین جزء گروهC است. این دارو ممکن است باعث مشکلات ریوی خطرناکی در نوزادانی که مادران آنها در طول بارداری این دارو را مصرف می کرده اند، بشود.
اگر شما مصرف این دارو را در دوران بارداری قطع کنید، برگشت (عود) نشانه ها را خواهید داشت. در صورت شک به حاملگی یا برنامه ریزی برای آن، پزشک خود را مطلع سازید.
مصرف در دوران شیردهی: در شیر وارد شده و برای شیرخوار مضر است. اگر به کودک خود شیر می دهید بدون مشورت با پزشک خود این دارو را مصرف نکنید.

راهنمای مصرف
از مصرف این دارو در موارد مشابه و یا توصیه مصرف آن به دیگران خودداری نمایید.
این دارو را طبق دستور پزشک مصرف کنید.
دوره درمان را با مقدار توصیه شده، کامل کنید.
مصرف این دارو برای افراد زیر 18 سال بدون تجویز پزشک ممنوع است.
از خرد کردن، جویدن و له کردن دارو خودداری کنید.
قرص به صورت کامل بلعیده شود، زیرا این کار باعث می گردد که اثر دارو به تدریج در بدن آزاد شود.
این دارو را می توانید همراه با غذا یا بدون آن صرف کنید.
فلوواکسامین را به صورت ناگهانی قطع نکنید، زیرا شما ممکن است عوارض ناخوشایندی را تجربه کنید.
فلوواکسامین را به دور از دسترس کودکان نگهداری کنید.
فلوواکسامین را در مکانی به دور از گرما و رطوبت نگهداری نمایید.

فراموش کردن دوز مصرفی:
در صورتی که یک نوبت از مصرف دارو را فراموش کردید، به محض به یاد آوردن آن را میل کنید، ولی اگر تقریبا زمان مصرف نوبت بعدی فرارسیده باشد، فقط آن را مصرف کنید و از دو برابر کردن آن خودداری کنید.
مسمومیت با دوزهای بیش از اندازه:
اگر شما فکر می کنید بیش از مقدار تجویز شده این دارو را مصرف کرده اید، سریع به پزشک مراجعه کنید. تاری دید، فقدان هماهنگی، خواب آلودگی شدید، تهوع، استفراغ، مشکلات تنفسی، غش، کما از نشانه های مصرف دوزهای بیش از اندازه است.
موارد احتیاط
هنگام رانندگی یا انجام هر کاری که به هوشیاری نیاز دارد، احتیاط کنید.
از نوشیدن الکل اجتناب کنید، زيرا می تواند عوارض جانبی این دارو را افزایش دهد، علاوه بر این ممکن است به تفکر یا پاسخدهی شما به محیط آسیب برساند.
اگر شما از داروهای خواب آور، داورهای تسکین دهنده درد، داروهای آلرژیک یا سرماخوردگی، داروهای ضداضطراب و ضدصرع استفاده می کنید، حتما به پزشک خود اطلاع دهید.

عوارض جانبی فلوواکسامین:
1 – شایع
واکنش های آلرژیک (کهیر، مشکلات تنفسی، راش پوستی، تورم صورت، لبها، زبان و گلو).
تغییرات خلقی یا رفتاری
اضطراب، حملات هراس، مشکلات خواب
احساس خشم، عصبانیت، بیقراری، بیش فعالی، افسردگی، افکار خودکشی و یا خودآسیبی
2 – خطرناک
حملات تشنجی (صرع)
افکار و اعمال غیرعادی
اضطراب، بیقراری، مشکلات حافظه و تمرکز، توهمات
تب شدید، فقدان هماهنگی، سفتی عضلات
گیجی، تعریق، سریع و نامنظم بودن ضربان قلب، تنفس سریع
3 – خفیف
کاهش اشتها و وزن
خشکی دهان، تهوع خفیف، ناراحتی معده، اسهال، یبوست
مشکلات خواب
سرگیجه، خواب آلودگی
کاهش میل جنسی، ناتوانی جنسی، اشکال موارد ارگاسم.
اگر شما هرکدام از این عوارض و یا عوارض ناخواسته دیگری داشتید، سریع به پزشک مراجعه کنید.
تداخلات دارویی مهم:
چنانچه شما هریک از داروهای زیر را مصرف می کنید قبل از مصرف فلوواکسامین پزشک خویش را مطلع سازید.
داروهای ضددرد، ضدتورم، ضدتب، که اینها شامل ایبوپروفن، ناپروکسن، دیکلوفناک، ایندومتاسین، پیروکسیکام و دیگر داروها.
کاربامازپین
کلوزاپین
دیورتیک (مدر)
لیتیوم
متادون
مکسی لیتین
امپرازول
فنی توئین
پروپرانولول
کینیدن
تاکرین
ترامادول
تریپتوفن
تئوفیلین
رقیق کننده خون مانند وارفارین (داروی ضدانعقاد خون)
داروهای تسکین دهنده مانند: دیازپام، آلپرازولام، میدازولام، تریازولام.
آلموتریپتان، سوماتریپتان، ریزاتریپتان، ناراتریپتان.
داروهای اختلالات روانپزشکی مانند: کلرپرومازین، پرفنازین، هالوپریدول و…
داروهای ضدافسردگی مانن: آمی تریپ تیلین، کلومیپرامین، ایمی پرامین.
ویتامین ها، داروهای گیاهی و دیگر داروها.

ریسپریدون (Risperidone )

ریسپریدون Risperidone
نام ژنریک:   (دهانی) Risperidone
نام تجاری: Risperdal, Risperdal M-Tab, Risperdal Consta
طبقه درمانی:
ریسپریدون یک نوع داروی ضدجنون است. این دارو سبب ایجاد تغییراتی در میزان مواد شیمیایی موجود در مغز (نوروترنسمیتر) می گردد.
این دارو برای درمان اسکیزوفرنی و نشانه های اختلال دوقطبی (افسردگی- شیدایی) استفاده می شود. ریسپریدون همچنین برای درمان و کاهش تحریک پذیری مفرط کودکان در خودمانده (اوتیسم) به کار می رود.
این دارو مصارف درمانی دیگری نیز دارد.
راهنمایی های کلی:
ریسپریدون برای درمان اختلالات ناشی از زوال عقل (دمانس) تجویز نمی شود. ریسپریدون ممکن است باعث ایجاد سکته قلبی، مرگ ناگهانی و ذات الریه در سالمندان مبتلا به دمانس بشود. در صورت داشتن حساسیت به ریسپریدون هرگز این دارو را مصرف نکنید.
در صورت داشتن هریک از موارد زیر حتما پزشک معالجتان را در جریان بگذارید:
بیماری های کبدی و کلیوی
ناراحتی های قلبی، فشار خون بالا، مشکلات مربوط به ضربان قلب
سابقه ایست و سکته های قلبی
سابقه سرطان سینه
تشنج و صرع
دیابت (قند خون) (ریسپریدون ممکن است قند خون را افزایش دهد)
سابقه داشتن افکار خودکشی
بیماری پارکینسون
مشکلات بلعی (قورت دادن)
اگر مبتلا به هیپرگلیسمی (قند خون بالا) هستید از مصرف این دارو اجتناب کنید و نسبت به نشانه های هیپرگلیسمی هوشیار باشید. این نشانه ها شامل افزایش تشنگی و تکرر ادرار، گرسنگی مفرط و ضعف می باشد.
اگر مبتلا به دیابت هستید به صورت منظم و دائمی سطح قند خونتان را کنترل کنید.
قرص های ریسپریدون حاوی مقادیری از فنیل آلانین می باشند. اگر مبتلا به بیماری فنیل کتونوریا ( PKU ) هستید این مسئله را به پزشک معالجتان اطلاع دهید.
مصرف در دوران بارداری و شیردهی:
این دارو جزء گروه C می باشد و ممکن است برای جنین مضر باشد. در صورت حاملگی یا تصمیم برای باردار شدن پزشک معالجتان را آگاه سازید.
مشخص نیست که این دارو وارد جریان شیر مادر می شود یا خیر و برای کودک شیرخوار مضر است یا نه. در صورتی که کودک از شیر خودتان تغذیه می کند بدون مشورت با پزشک این دارو را مصرف نکنید.
بدون توصیه پزشک این دارو را به کودکان ندهید.
راهنمای مصرف:
این دارو را طبق دستور پزشکتان مصرف نمایید. از مصرف دارو بیش از میزان تجویز شده یا در مدت زمانی طولانی تر خودداری نمایید.
این دارو را می توان همراه با وعده های غذایی یا بدون وعده های غذایی مصرف نمود.
برای مصرف قرص های ریسپریدون ( Risperdal M-Tab ) نکات زیر را مد نظر داشته باشید:
تا هنگام مصرف قرص آن را از پوشش حفاظتی خارج نکنید. مراقب باشید در هنگام خارج نمودن قرص از پوشش قرص دچار آسیب و شکستگی نشود.
با دستهای خشک قرص را از پوشش خارج نمایید و آن را در دهانتان قرار دهید و اجازه دهید که کاملا حل شود.
از بلعیدن کامل قرص خودداری کنید و اجازه دهید قرص کاملا حل شود. از جویدن قرص اجتناب کنید.
برای اخذ بهترین تاثیرات درمانی دارو را طبق برنامه زمانی منظم استفاده کنید. قبل از تمام شدن دارویتان نسخه تان را تجدید کنید تا مدت زمانی هرچند کوتاه بدون دارو نمانید.
اگر نوع مایع دارو را مصرف می کنید مطمئن شوید که مطابق با دوز تجویز شده است. از قاشق های علامت دار یا پیمانه های مخصوص مصرف دارو استفاده کنید.
از مخلوط نمودن نوع مایع دارو با چای یا نوشابه خودداری کنید.
برای بهبود نشانه های بیماری حداقل چند هفته باید به مصرف دارو ادامه دهید وبرای کسب نتایج درمانی مطلوب دارو را طبق دستور پزشک معالجتان مصرف کنید. اگر بعد از گذشت چند هفته بهبود نیافتید با پزشکتان مشورت کنید.
دارو را در دمای معمولی اتاق دور از رطوبت، نور و دما نگهداری نمایید. دارو را در مکانی قرار ندهید که دچار یخ زدگی شود.
فراموش کردن دوز مصرفی:
به محض یادآوری دوز فراموش شده را مصرف کنید. اگر نزدیک به زمان مصرف نوبت بعدی دارو هستید دوز فراموش شده را مصرف نکنید و طبق برنامه مصرفتان نوبت بعدی را مصرف نمایید. برای جبران دوز فراموش شده مقدار بیشتری دارو مصرف نکنید.
مسمومیت با دوزهای بیش از اندازه:
درصورت مصرف بیش از اندازه دارو سریعا در پی دریافت مراقبت های پزشکی اورژانسی باشید.
خواب آلودگی، افزایش میزان ضربان قلب، احساس سبکی در سر، ضعف و بی قراری در عضلات حرکتی چشم ها، آرواره، گردن و دهان از نشانه های مصرف دوزهای بیش از اندازه هستند.
موارد احتیاط:
ممکن است در طول مصرف ریسپریدون حساسیت شما نسبت به هوای سرد و گرم افزایش یابد. از قرار گرفتن در هوای بسیار سرد یا بسیار گرم اجتناب کنید. در هوای گرم و هنگام فعالیت، آب زیاد بنوشید. از عوارض جانبی ریسپریدون تخریب و تاثیر منفی بر روی افکار و واکنش هاست. در هنگام رانندگی و انجام کارهایی که مستلزم هوشیاری کامل هستند احتیاط کنید.
از نوشیدن الکل در طول دوره درمان خودداری کنید. مصرف الکل می تواند باعث تشدید عوارض جانبی ریسپریدون شود.

 

عوارض جانبی:
اگر هرکدام از نشانه های حساسیت دارویی در شما ظاهر شد سریعا با مرکز فوریت های پزشکی تماس بگیرید.
نشانه های حساسیت دارویی عبارتند از: کهیر، مشکلات تنفسی، ورم صورت، لبها، زبان و گلو.
در صورت بروز عوارض جانبی ریسپریدون فورا به پزشک معالجتان اطلاع دهید. مهمترین عوارض جانبی این دارو عبارتند از:
تب، سفت شدن عضلات، گیجی، تعریق، ضربان قلب سریع یا غیرمعمول
بی قراری و تنش در عضلات حرکتی چشم ها، زبان، آرواره و گردن
لرزش
مشکلات بلعی
احساس سبکی در سر
عوارض خفیف تر این دارو عبارتند از:
خواب آلودگی وبیقراری خفیف، لرزش
خوابیدن و رویا دیدن  بیش از حد معمول
تاری دید
سردرد و سرگیجه
اضافه وزن
مشکلات ادراری
تهوع، خشکی دهان و یبوست
کاهش میل جنسی و مشکلات ارگاسمی
عوارض دیگری غیر از موارد ذکر شده نیز ممکن است در اثر مصرف داروی ریسپریدون ایجاد شود. در صورت مشاهده هر گونه علائم غیرمعمول و ناراحت کننده به پزشک معالجتان اطلاع دهید.
تداخلات دارویی:
اگر به صورت منظم داروهایی مصرف می کنید که باعث خواب آلودگی تان می شود (مانند داروهای سرماخوردگی، داروهای ضدحساسیت، داروهای ضددرد حاوی مواد مخدر، قرص های خواب، شل کننده عضلات و داروهای ضدصرع، افسردگی و اضطراب) قبل از مصرف ریسپریدون این موضوع را با پزشک معالجتان در میان بگذارید.
در صورت مصرف هرکدام از داروهای زیر پزشکتان را در جریان بگذارید:
کاربامازپین
فنیتوئین
فنوباربیتال
فلئوکستین
ریفامپین
داروهایی که برای درمان بیماری پارکینسون استفاده می شود مانند: لوودوپا و…
فهرست تداخلات دارویی مذکور کامل نیست و امکان تداخل داروهای دیگری نیز در عملکرد ریسپریدون وجود دارد. در مورد تمامی داروهای مصرفی تان (دارویی یا مکمل) با پزشکتان مشورت کنید. این موارد شامل ویتامین ها، املاح، محصولات و فرآورده های گیاهی و داروهایی که برای سایر بیماری هایتان مصرف می کنید می شود.
هرگز مصرف داروی جدیدی را بدون مشورت با پزشک معالجتان شروع نکنید.

***

اما در پایان باید به این نکته اشاره نمود که این دو دارو ، هیچ گونه تاثیر مثبتی برای همجنسگرایان نداشته وتجارب نشان داده  تنها در هنگام درمان(!) و مدت کوتاهی بعد از اتمام دوره درمان (!) ممکن است موجب فراموشی در فرد شود.

منابع : روان پژوه / ویکی پدیا

لینک های مرتبط :

- درمان اختلالات دو قطبی

- بررسی تأثير بوسپیرون به عنوان درمان کمکی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی که رسپریدون دریافت می کنند

- دارو های ضد افسردگی

- آشنايي با درمان‌هاي اختلال افسردگي اساسي و اختلال اظطرابی منتشر

-  عوارض و اختلالات حاصل از مصرف سه داروی لوکس ، دپاکین و رسپریدون

 

 

پیوند پایدار